Co bardziej krewki czytelnik zapewne kręci mi teraz palcem kółko na czole bijąc się jednocześnie z myślami – „co może mieć nauka ścisła wspólnego z wodolejstwem”.

Ano – ma. Jest wiele takich wspólnych mianowników a ja w dzisiejszym poście postanowiłem zająć się zjawiskiem inercji.

Z inercją mamy do czynienia na każdym nieomal kroku i to w znaczeniu nawet dosłownym. Nieobeznanym we fizycznych terminach zaraz to wytłumaczę. Kiedy idziemy ulicą i chcemy się zatrzymać musimy do realizacji tego zamierzenia użyć jednej z dwu metod. Pierwsza będzie polegała na zamianie ruchu jednostajnego w ruch jednostajnie opóźniony aż do całkowitego zatrzymania. Druga zaś – bardziej brutalna – występuje w przypadku zderzenia z przeszkodą o masie większej od masy naszego ciała, czyli dla przykładu będzie to ściana budynku, na którą możemy się natknąć podczas zbyt intensywnego czytania Trybuny w czasie ulicznego spaceru.

Im większa masa – tym trudniej ją zatrzymać lub zmienić jej kierunek. Spróbujcie dla przykładu zmienić kierunek poruszającego się samochodu przechodząc na drugą stronę ulicy. Efekt będzie o tyle mizerny, o ile masa samochodu będzie większa od masy naszego ciała. O skutkach takiej praktyki już nie wspomnę przed spożyciem posiłku lub bezpośrednio po nim albowiem nie chcę nikogo narażać na rozstanie się z ulubioną potrawą.

Ze zjawiskiem inercji nierozerwanie związane jest również fizyczne pojęcie dotyczące wektorów sił. Przekładając to z fizyki na język polski możemy w dużym uproszczeniu powiedzieć że:

stosunek naszej żony do nas samych jest wprost proporcjonalny do włożonego w nią uczucia miłości i odwrotnie proporcjonalny do wielkości zadrażnień z teściową.

Odnosząc wymienione wyżej wielkości do spraw związanych z polityką, można z dużą dozą prawdopodobieństwa stwierdzić, iż od momentu podjęcia dowolnej zmiany jej kierunku - do momentu zaobserwowania jakich kol wiek zmian w mechanizmie o tak dużej masie jaką jest gospodarka – musi upłynąć stosunkowo długi okres czasu. Dodając do tego opisu definicję wektorów sił – a w przypadku tak skłóconych – a więc działających w przeciwnych kierunkach sił politycznych – obiekt na którym wykonujemy przedmiotowe doświadczenie – w przypadku kiedy te siły są równe – pozostanie co najwyżej w spoczynku lub będzie się poruszał z prędkością wcześniej ustaloną.

Wniosek z tych doświadczeń jest więc taki. Albo kochani politycy nauczycie się podstawowych praw fizyki oraz podejmując zgodne co do kierunku decyzje spowodujecie że gospodarka będzie się rozpędzać – albo przynajmniej nie róbcie nic – aby jej przypadkiem nie zatrzymać.